Avrupa'daki devletler arasındaki antlaşmalar, ilişkilerin dinamiklerini köklü bir şekilde etkileyen önemli araçlardır. Bu anlaşmalar, işbirliği ve rekabetin yanı sıra, siyasi, ekonomik ve sosyal alanlarda yeni normlar ve düzenlemeler oluşturulmasına zemin hazırlar. Dolayısıyla, Avrupa'nın tarihsel gelişimi ve mevcut durumu, bu antlaşmaların şekillendirdiği etkileşimlerle doğrudan ilişkilidir.

Antlaşmaların Avrupa devletleri arasındaki ilişkilere etkisi çeşitli şekillerde ortaya çıkabilir:

• Kurumsal reformlar: Lizbon Antlaşması gibi anlaşmalar, Avrupa Konseyi'nde kalıcı bir başkanlık oluşturulması ve karar alma mekanizmalarında değişiklikler yapılması gibi kurumsal yenilikler getirir.
• Demokratik yenilikler: Vatandaşların karar alma süreçlerine katılımını artırabilir ve ulusal parlamentolar için yeni roller tanımlayabilir.
• Dış politika ve güvenlik: Ortak Dış ve Güvenlik Politikası (ODGP) gibi yapılarla uluslararası ilişkilerde etkinliği artırabilir.
• Egemenlik ilişkileri: Üye devletler ve AB arasında yetki paylaşımını yeniden düzenleyebilir.

Örnek olarak, 1648'de imzalanan Westphalia Antlaşması, devlet egemenliği ve güç dengesi gibi ilkelerin temelini atarak Avrupa'nın siyasi manzarasını değiştirmiştir.